Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011

ΔΙΑ-ΦΘΟΡΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΕΘΝΟΣ ( Επωνύμως ), Παρ.30 – 7 - 2010
Τα συνθήματα των πρόσφατων διαδηλώσεων αντηχούν ακόμα και στις παραλίες. Συνθήματα, όπως «να καεί η βουλή» και «κλέφτες – κλέφτες», όσο ισοπεδωτικά ακούγονται, άλλο τόσο αποτυπώνουν την κρίση και τη διαφθορά του πολιτικού συστήματος. Η διαφθορά είναι μέσα στα γονίδια κάθε εκμεταλλευτικού συστήματος. Είναι έννοια σύμφυτη με την άσκηση της εξουσίας και τη διαπλοκή με ισχυρά οικονομικά συμφέροντα.
Η Ελλάδα είναι πρώτη στην κατάταξη της διαφθοράς στην Ε.Ε. μαζί με Βουλγαρία – Ρουμανία και σε απόσταση από τις άλλες χώρες, όπως προκύπτει από μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του αμερικανικού ινστιτούτου Brooking Institution το ελληνικό κράτος χάνει κάθε χρόνο 20 δισ. ευρώ εξαιτίας της διαφθοράς στο Δημόσιο. Ποσό που αντιστοιχεί στο 8% του ΑΕΠ. Αν ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα ήταν τόσο καθαρός και διαφανής όσο της Σουηδίας ή της Ολλανδίας, η χώρα θα εμφάνιζε πλεόνασμα την τελευταία δεκαετία.
Βιτρίνα της διαφθοράς αποτελούν τα σκάνδαλα πολιτικών εκφραστών του κατεστημένου. Η δίψα για εξουσία, η διασπάθιση του δημοσίου χρήματος και περιουσίας, ο ανεξέλεγκτος πλουτισμός και ο νεποτισμός, δηλαδή το βόλεμα των δικών τους παιδιών και συγγενών και η υπεράσπιση των συμφερόντων της κυρίαρχης τάξης είναι βασικά χαρακτηριστικά. Ασφαλώς και δεν είναι όλοι οι πολιτικοί διεφθαρμένοι, άτιμοι και απατεώνες. Όμως ο Venalis politicus (διεφθαρμένος πολιτικός) είναι το κυρίαρχο πρότυπο της αστικής δημοκρατίας και όχι ο Probis politicus (αγαθός πολιτικός). Το θέμα της διαφθοράς δεν είναι ηθικό, αλλά πολιτικό. Στο σημερινό πολιτικό σύστημα το κράτος και τα κόμματα εξουσίας μετατρέπονται σε επιχειρήσεις και φυτώρια διαφθοράς. Οι όροι χρηματοδότησης των κομμάτων είναι ένα από τα «νόμιμα» σκάνδαλα.
Πασιφανές είναι ότι στις σημερινές δημοκρατίες απουσιάζουν θεσμοί λαϊκού ελέγχου και διαφάνειας. Είναι ενδεικτικό ότι ο βαθμό ς διαφάνειας της κρατικής μηχανής βαθμολογείται με 3,45 και είναι μικρότερος ακόμα και από αυτόν της Τουρκίας και της Κορέας. (Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής της E.E.(EPC),2008). Από τη δεκαετία του ΄80 μέχρι σήμερα έχουν συσταθεί δεκάδες εξεταστικές επιτροπές… Ο ένας αθωώνει τον άλλο για την επόμενη φορά που οι ρόλοι αντιστραφούν, σύμφωνα με την αρχαία παροιμία «κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει». Πριν από λίγες μέρες η «υπόθεση Ζαχόπουλου» μπήκε από τη Δικαιοσύνη στο αρχείο. Άλλωστε η ατιμωρησία των πολιτικών είναι και θεσμικά κατοχυρωμένη. Το άρθρο 86 του Συντάγματος προβλέπει την παραγραφή των ποινικών αδικημάτων πρώην υπουργών ή μελών της κυβερνήσεως σε σύντομο χρονικό διάστημα. Για να μην αναφερθούμε και στον νόμο «περί ευθύνης υπουργών».

Η διαφθορά και η αδιαφάνεια είναι θεσμοθετημένα και δομικά στοιχεία του πολιτικού συστήματος. Τα σκάνδαλα αποτελούν την κορυφή του παγόβουνου. Στη βάση του συμπεριλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι προϋπολογισμοί και οι ειδικοί λογαριασμοί (χωρίς διαχειριστικό έλεγχο) όλων των υπουργείων, οι αποικιοκρατικές συμβάσεις που συνάπτει ο δημόσιος τομέας με το μεγάλο κεφάλαιο, το ξεπούλημα δημοσίων οργανισμών, οι ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, χωρίς λογοδοσία, όπως επιτάσσει το Μνημόνιο – μνημείο ξενόδουλης διακυβέρνησης της χώρας από ΔΝΤ και Ε.Ε..